คนด่าโลก
โลกนี้ เหมือนอึกองใหญ่
สิ่งที่เรียกว่าอึ ไม่ได้บ่น แต่กำลังทำพิธีกรรมลึกลับ พฤติกรรมของ SHIT เป็นละครพาราด็อกซ์สุดอลังการ ปาก: โปรเจกต์นี้ห่วยสัตว์ มือ: เปิด Excel เริ่มสร้างฟังก์ชันและแกนต์ชาร์ตเงียบๆ ปาก: เพื่อนร่วมงานพวกนี้ห่วยหมด มือ: หลังจากเพื่อนร่วมงานทำพัง ก็บ่นไป แต่อดนอนเก็บกวาดจนเรียบร้อย ปาก: โลกนี้ก็แค่กองอึ ทำลายไปเถอะ มือ: เช้าวันรุ่งขึ้นตื่นเจ็ดโมงตรง ขึ้นรถไฟฟ้าห่วยๆ ไปทำงานห่วยๆ อย่ากลัว นั่นไม่ใช่สัญญาณวันสิ้นโลก แต่เป็นเสียงแตรเริ่มภารกิจกู้โลก
รู้อยู่ในใจว่าตัวเองเป็นยังไง ไม่ถูกคำพูดของคนแปลกหน้าทำพังง่ายๆ
รู้ดีเรื่องนิสัย ความต้องการ และเส้นที่ข้ามไม่ได้ของตัวเอง
ให้ความสำคัญกับความสบายและความปลอดภัย — ไม่จำเป็นต้องเปิดโหมดวิ่งทุกวัน
เลือกที่จะเชื่อในความสัมพันธ์ ไม่ตกใจง่ายกับเรื่องเล็กน้อย
ลงทุนอารมณ์อย่างระมัดระวัง — ประตูใจไม่ได้ปิด แค่ระบบรักษาความปลอดภัยเข้มข้น
พื้นที่ส่วนตัวศักดิ์สิทธิ์ — แม้จะรักก็ต้องเก็บพื้นที่ไว้ให้ตัวเอง
มองโลกผ่านฟิลเตอร์ป้องกัน — สงสัยก่อน เข้าใกล้ทีหลัง
ตามกฎเมื่อจำเป็น ยืดหยุ่นเมื่อไม่จำเป็น — ไม่ดื้อรั้น
บางทีมีเป้าหมาย บางทีอยากเอนหลัง — ระบบปฏิบัติการชีวิตบูตไม่เต็ม
ถูกจุดไฟง่ายด้วยผลลัพธ์ การเติบโต และความรู้สึกก้าวหน้า
ตัดสินใจเร็ว ตัดสินใจแล้วไม่หันกลับ
ทำได้ แต่ขึ้นกับจังหวะ — บางทีนิ่ง บางทีชิลล์
สังคมอุ่นเครื่องช้า — การเริ่มก่อนต้องปั๊มใจครึ่งวัน
สัญชาตญาณเรื่องขอบเขตแรง — เข้าใกล้เกินไปจะถอยครึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ
เชี่ยวชาญในการปรับบุคลิกตามสถานการณ์ — ความจริงแท้ถูกปล่อยออกมาทีละชั้น